Błękitna godzina (Blue moon); Alyson Noel

Opis: Ever Bloom zdawało się, że po tragicznych przeżyciach i stracie ukochanej rodziny w końcu odnalazła szczęście. Zakochana bez pamięci w Damenie, układa sobie życie na nowo. Zdobywa wiedzę dostępną tylko dla wybranych, a jej moce rosną. Tymczasem coś strasznego zaczyna się dziać z Damenem. Tajemnicza choroba sprawia, że nie tylko słabnie, starzeje się i traci dar nieśmiertelności, ale coś odbiera mu także pamięć, tożsamość, uczucia – życie.

Ever postanawia zrobić, co tylko w jej mocy, by ratować ukochanego. Przenosi się do Summerlandu – krainy, w której poznaje nie tylko sekret przeszłości Damena, ale także starożytne księgi, kryjące tajemnicę podróżowania w czasie. Zbliżająca się „błękitna godzina” to jedyny moment, kiedy można odwrócić bieg historii. Ever musi wybrać – czy cofnąć wskazówki zegara i uratować rodzinę przed wypadkiem, czy zostać w teraźniejszości i walczyć o Damena, który z każdym dniem traci siły.

Moja opinia: Książka znowu napisana łatwym do zrozumienia tekstem i ciekawym stylem. Nie wiem jednak dlaczego ta część podobała mi się nieco mniej niż "Ever". Może to dlatego, że wszystko wydawało mi się takim nawałem, a także takim "pogmatwańcem". Czasem ciężko było mi zrozumieć główną bohaterkę i ogólną akcję. Sama postać Romano była dla mnie  nie do zrozumienia na początku.  Jednak z czasem akcja się rozkręca. Akcja z Riley po powrocie Ever była cudowna;) Niestety nasza "kochana" Ava okazała się głupią pindą. Z góry przepraszam za to określenie, ale tak to mnie jeszcze żadna postać książkowa nie wkurzyła. Ever okazała się łatwowierną, niezbyt mądrą nastolatką. No bo, przepraszam, ale komu byście zaufali? Komuś kto prawie zabił wam chłopaka, groził wam itp.czy komuś kto już wcześniej wam pomógł? No dla mnie odpowiedź jest oczywista. Bardzo was wszystkich przepraszam, że piszę w taki sposób, ale naprawdę nie umiem wyrazić swojego, niestety, rozczarowania postawą głównej bohaterki. Mimo wszystko, "Błękitna godzina" jest kolejną dobrą książką Alyson Noel i kiedy będę się zabierała za "W cieniu klątwy" Mam nadzieje przeżyć kolejne świetne przygody z Ever i Damenem. Bo "Miłość nigdy nie umiera" ;) Zachęcam do przeczytania.

Buziaki, 

Pati

Cykl Nieśmiertelni: Ever (Evermore) Alyson Noël

Opis:

Niezwykła opowieść o Nieśmiertelnych i nowym świecie, w którym prawdziwa miłość nigdy nie umiera.

Pewnego koszmarnego dnia szesnastoletnia Ever Bloom traci w wypadku samochodowym najbliższą rodzinę. Od tej chwili staje się medium – słyszy myśli różnych ludzi, widzi ich aurę i dzięki przelotnemu choćby dotykowi może poznać ich przeszłość. Te nadprzyrodzone umiejętności sprawiają, że otoczenie traktuje ją jak dziwadło, więc Ever zamyka się w sobie i odgradza od świata.

Wszystko się zmienia, kiedy dziewczyna poznaje Damena Auguste’a. Tylko on potrafi wyciszyć dudniące w jej głowie głosy i wejrzeć w jej duszę. Dzięki niemu Ever wchodzi w świat alchemii i magii, dowiadując się rzeczy, o których zwykły śmiertelnik nie ma pojęcia. Kim jest Damen? Skąd pochodzi? Jakie sekrety skrywa? Na te pytania Ever nie zna odpowiedzi. Wie jedynie, że zakochała się bez pamięci i że jej życie wkrótce zmieni się nie do poznania.
"Ever" rozpoczyna cykl zatytułowany „Nieśmiertelni”. Powieść zdobyła wiele nagród, m.in. Publishers Weekly Bestseller, USA Today Bestseller, Top Choice Award – Flamingnet Reviews i A Borders Bestseller for teens. Przez 31 tygodni zajmowała 1. miejsce na liście bestsellerów „New York Timesa”.

Moja opinia: Książka bardzo mi się podobała. Chociaż przeczytałam ją już dawno, postanowiłam zrecenzować  ją teraz, kiedy jestem w trakcie innej. Miłość Ever i Damena jest usłana trudnymi sytuacjami, spięciami i ciągłymi intrygami ze strony Driny. Alyson Noel w sposób niezwykły ukazała, że miłość jest silniejsza niż cokolwiek i mimo wielu niepowodzeń to ona zwycięża. Główna bohaterka, Ever, w wypadku straciła rodziców i obwinia siebie jako jego przyczynę. Dopiero po czasie, gdy dowiaduje się prawdy o wypadku, na nowo staje się silną, piękną i pewną siebie nastolatką.
 Kiedy ją czytałam nie mogłam przestać. Na początku książka jest nieco smutna, ale późniejsza akcja wypiera początek z pamięci. Książkę serdecznie polecam a ja za niedługo biorę się za pozostałe części. ;) Pozdrawiam,
Pati